Višemesečna okupacija opštine Lučani, koju je sprovodila Brankova pančevačka četa poslušnika, okončana je skoro sedamdesetpostotnom pobedom liste koju je predvodio vlasnik Srbije. Kao rezultat boravka pančevačkih poltrona građanima opštine Lučani ostaje četvorogodišnja unutrašnja okupacija

Naprednjaci su – usta punih nekakvog navodnog napretka Srbije, tokom koga neki od njih vrhom napuniše sopstvene džepove javnim parama – uspeli da ostvare nemoguću misiju: da obesmisle ne samo sve čega su se dohvatili, nego i da unište sve što su ikad ovlaš dotakli, jer destrukcija je njihovo drugo ime; a sada su na najboljem putu da upropaste i same generičke osnove profesionalnog novinarstva: jer, šta se prečesto ponavlja prestane da bude vest.

Svakodnevni skandali ove bratije okupljene u interesnu grupu koja se predstavlja kao politička orgnizacija i spolja na to liči, više se ne mogu nabrojati, a sluđena i raspamećena javnost, naši dragi građani, zaokupljeni preživljavanjem od ujutro do popodne, skoro da za njih više i ne mare, čak i ako ih primete. Tako je u senci belosvetskih zbivanja i tridesetogodišnjeg kolektivnog maltretiranja „situacijom na Kosovu”, uz „muzičku pratnju” krčanja creva i „bržeg, jačeg, boljeg” stremljenja Evropskoj uniji, ostalo, najblaže rečeno, divljanje kome su tokom prethodna skoro tri meseca bili izloženi građani četiri opštine u kojima su u nedelju održani lokalni izbori. I opet su, tamo gde su napredni radikali zamislili da bi simbolički trebalo pobediti i poniziti ionako neorganizovanu opoziciju, dakle u opštini Lučani, nedelima zablistali Pančevci, baš kao ranije ove godine istim povodom na izborima na Novom Beogradu i u Smederevskoj Palanci. Brankova četa poslušnika opet je pokazala visok stepen borbene gotovosti u predizbornom periodu, kada je od vrata do vrata, što ucenama, što potkupljivanjem, što obmanama, što izgradnjom…

Otvoreni poziv

Nenad Živković
Napisao/la:
Objavljeno u Na 78 obrtaja 15.12.2018.

O simbolima vere i porušenim verskim objektima

Naši preci su na više mesta u gradu postavljali simbole vere u boga jedinoga u uverenju da će ih oni spasiti raznih nedaća koje su im pretile. Posle Dugog svetskog rata porušene su tri katoličke i jedna evangelička crkva u okolnim selima i pančevačka sinagoga

Statua i kasnije kapela svetog Roka postojala je na mestu Luncove kuće, koja bi trebalo da se nalazila negde u sredini raskršća današnjih ulica Lenjinove i dr Kasapinovića. Godine 1756. Rokovoj kapeli nadgrađen je krov i pridodato malo zvono. Hroničari beleže da je 16. avgusta, na navečerje dana zaštitnika od kuge, kao i u vreme oktave, do ove kapele išla litija vernika. Godine 1766. bila je u prilično lošem stanju, a srušena je 1786.

Sveti Jan Nepomuk, češki svetac, odabran je 1726. godine za našeg banatskog zaštitnika, patrona banatske ravnice i zaštitnika od gladi i poplava. Statua svetog Jovana Nepomuka postavljena je tridesetih godina XVIII veka u dvorištu plovidbenog zvanja, u blizini kasnije podignutog velikog magacina, i na mestu finanske kasarne u blizini. Oko 1754. godine izgrađena je i kapela, koja je još desetak godina kasnije solidno izgledala. Srušena je otprilike u isto vreme kad i Rokova, kao posledica religioznih reformi koje je sprovodio car Josif.

Nakon Josifove smrti, katolici razmeštaju tri nova simbola 1802. godine: na novoseljanskom putu zidani zapis sa ikonom svetog Urbana prema njivama i sa ikonom svetog Vendelina, zaštitnika stoke, prema gradu. Na jabučkom putu postavljen je drveni crveni krst sa Hristovom ikonom, a treći su podigla na napoznatom mestu dva mlinara. Sva tri simbola je 24. maja 1802. godine osveštao pastor Hajnrih Knolmajer, ali ni jedan nije sačuvan.

Pravoslavni su podigli krst od ružičastog mermera posvećen svetoj Trojici na Velikoj pijaci u jesen 1804. godine. Krst je punih 137 godina opstojavao na istoj lokaciji, sve do početka Drugog svetskog rata, kada ga je uklonila okupaciona vlast i delove premestila u portu Uspenske crkve. Kopija je vraćena na mesto u zimu 2004. godine. Osim ovog, postojao je i ograđen krst ispred današnje pijace, a još uvek stoje onaj u Ulici svetog Save (ex Đure Đakovića), na kraju Knićaninove i u blizini manastira Vojlovica.

Kip Svetog Florijana, zaštitinika od požara i patrona vatrogasaca, postavljen je pred kućom Solje i osveštan 4. maja 1813. godine, nakon katastrofalnog požara u Donjoj varoši. Sveti Florijan, predstavljen figurom rimskog vojnika odevenog u hiton s dugačkim plaštom prebačenim preko ramena i kacigom s perjanicom na…

Sva glavna obeležja Beograda, Novog Sada, Njujorka, Londona, Čikaga i Beča, osim u turističkim vodičima,
Adrijana Vamoš | decembar 11th, 2018
Nakon gostovanja na nekoliko festivala u inostranstvu i uspešne srpske premijere na Festivalu autorskog filma,
Redakcija | decembar 10th, 2018
Kritički vodič kroz srpski film, jedinstven po tome što sadrži tekstove o svim srpskim dugometražnim
Redakcija | decembar 10th, 2018
Rukovodeći se inače nepostojećim principom kolektivne krivice, prvi su na udar oslobodilaca došli pripadnici nemačke
Nenad Živković | decembar 8th, 2018

Rašamon

Fotografija dana

19.12.2018. Od poslednjeg poovećanja cena prevoza, koliko li košta povratna karta za toalet?

Dan ljudskih prava